Summary
Highlights
Ang salitang kasarinlan ay nangangahulugang kalayaan o soberanya. Nagmula ito sa pinagsamang mga salitang “ka” at “sarili” na naging "kasarinlan" sa pamamagitan ng metatesis.
Orihinal na kinilala ang kalayaan ng Pilipinas noong Hulyo 4, 1946, matapos ang pananakop ng Amerika at Hapon. Ngunit inilipat ni Pangulong Diosdado Macapagal ang pagdiriwang sa Hunyo 12, 1898, ang araw na unang idineklara ni Emilio Aguinaldo ang kalayaan ng bansa.
Sa panahong ito, umusbong ang mga temang pagmamahal sa bayan, kalayaan, nasyonalismo, at pakikibaka ng mga Pilipino. Naging tinig ang panitikan laban sa digmaan, kalupitan ng mga Hapon, at paghihimasok ng mga Amerikano. Ilan sa mga tanyag na manunulat ay sina Alejandro G. Abadilla, Amado V. Hernandez, Genoveva Edroza Matute, Genoveva Edroza Matute, Liwayway Arceo at Clodualdo del Mundo.
Naging malaking papel ang panitikan upang maipakita ang kahirapan, epekto ng digmaan, at pagnanais ng mga Pilipino para sa tunay na kalayaan. Sumalamin din ito sa kulturang Pilipino tulad ng pagmamahal sa bayan, pamilya, at pagkakaisa. Nagsilbi itong tinig ng damdamin at laban ng sambayanang Pilipino.