Summary
Highlights
Dinala ang mga bilanggo sa bayan sakay ng mga kariton. Sinalubong sila ng publiko, at si Ibarra, bagaman walang gapos, ang pinuntirya ng galit at batikos ng mga taong nananaghoy. Tiniis niya ang lahat ng pambabato at sakit, na tila naaalala ang paghihirap ni Elias. Sa malayo, pinagmamasdan ni Pilosopo Tasyo ang pangyayari; kinabukasan, natagpuan siyang patay.
Kumalat ang iba't ibang bersyon ng balita tungkol sa pag-aalsa, na halos lahat ay nagsimula sa kumbento. Ikinatakot ito ng marami at nagdulot ng pagkabalisa sa mga tauhan sa kumbento. Nagkaroon ng usapin sa iba't ibang grupo: ang iba ay nagtatangka pang magbigay ng tulong sa pamahalaan, habang ang iba ay nagtatalo kung sino ang dapat sisihin o purihin.
Pinangangaralan ni Kapitan Tinchang si Kapitan Tinong dahil sa dati nitong pagpuri kay Don Crisostomo Ibarra. Lubos na kinabahan si Kapitan Tinong sa sitwasyon, lalo na nang ipatawag siya upang hingan ng payo ng pinsan niyang si Ginoong Primitivo. Pinayuhan siya ni Primitivo na iwasan si Ibarra at maghanda ng huling habilin, na naging sanhi ng pagkakahimatay ni Kapitan Tinong. Bilang solusyon, pinayuhan siya ni Primitivo na magbigay ng handog sa Kapitan Heneral at sunugin ang lahat ng aklat at kasulatan ni Kapitan Tinong upang mawala ang ebidensya.
Sa isang piging sa Intramuros, naging paksa ng usapan ng mga dalaga at may asawa ang pag-aalsa. Nabalitaan nila na galit na galit ang Kapitan Heneral kay Ibarra na walang utang na loob. May mga haka-haka rin na ang pagtatayo ng paaralan ay isang balatkayo lamang upang bumuo ng muog. Kinabukasan, naging usapan sa bahay ni Kapitan Tiyago na si Kapitan Tinong ay nagbigay ng mamahaling singsing sa Kapitan Heneral bilang pamasko, marahil dahil sa takot.