Summary
Highlights
Nagsimula ang kabanata sa maagang paggising ni Huli sa araw ng Pasko. Inakala niyang magkakaroon ng himala, ngunit nagpatuloy ang normal na takbo ng araw. Pinilit niyang maging matatag habang naghahanda ng gamit para maglingkod sa ibang tahanan upang matulungan ang pamilya, kahit na mabigat ang loob niya at nakararamdam ng takot.
Habang pinapanood ni Tandang Selo ang mga taong masayang nagdiriwang ng Pasko, nakaramdam siya ng matinding lungkot dahil wala siyang maibigay na regalo. Sa pagtatangkang batiin ang kanyang mga kamag-anak, nawalan siya ng boses at naging pipi, na nagdulot ng malaking takot at gulat sa mga tao sa kanyang paligid.
Binigyang-diin ng kabanata ang sakripisyo para sa pamilya at ang kalungkutan sa likod ng pagdiriwang ng Pasko. Ang pagiging pipi ni Tandang Selo ay nagsisilbing simbolo ng kawalan ng boses ng mga naaapi sa lipunan, na madalas ay hindi napakikinggan o nabibigyan ng sapat na kalinga.