Summary
Highlights
Matapos ang tatlong taon mula nang ilibing si Ninoy Aquino, bumalik si Corazon Aquino sa Amerika, ngunit sa pagkakataong ito ay bilang presidente ng isang malayang sambayanan. Inalala niya ang kanyang asawa, na ang pagkamatay ay naging inspirasyon para sa pagbuhay muli ng demokrasya sa Pilipinas.
Isinalaysay ni Aquino ang pagkakakulong at pagpapahirap kay Ninoy sa ilalim ng diktadurya. Inilarawan niya kung paano kinailangan ni Ninoy na makipaglaban hindi lamang para sa kanyang kalayaan, kundi pati na rin para sa mga Pilipinong nagnanais ng demokrasya para sa bansa.
Ang pagkamatay ni Ninoy ang nagtulak sa isang rebolusyon, na nagdala kay Corazon Aquino sa Kongreso ng U.S. Ibinahagi niya ang paglahok sa halalan noong 1984, sa kabila ng pagdududa sa integridad nito, upang masukat ang lakas ng oposisyon laban sa diktadurya.
Nagpasalamat si Aquino sa U.S. sa suporta nito. Matapos ang snap election, kung saan idineklara ang panalo ng kalaban, lumabas ang mga tao sa kalsada upang iproklama si Aquino bilang presidente, na humantong sa People Power Revolution. Nakuha niya ang puwesto ng presidente sa mapayapang paraan at nangakong panatilihin ito.
Ipinahayag ni Aquino ang pagpapanumbalik ng konstitusyonal na pamahalaan. Tinalakay din niya ang problema ng insurhensiyang komunista na lumala sa ilalim ng nakaraang administrasyon, at ang kanyang layunin na makamit ang kapayapaan sa pamamagitan ng pulitikal na inisyatiba at reintegrasyon ng mga rebelde.
Binanggit ni Aquino ang kanyang pakikipagtagpo kay President Reagan para sa pagpapatibay ng ugnayan ng dalawang bansa. Gayunpaman, binigyang-diin niya ang hamon ng $26 bilyong utang-panlabas na minana ng Pilipinas, at ang pangangailangan ng tulong upang mapanatili ang demokrasya na buong tapang na ipinaglaban ng mga Pilipino.