Summary
Highlights
รายการซีรีส์วิถีคนได้เดินทางมาถึงอำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ซึ่งมีแม่น้ำสาละวินไหลผ่าน ที่นี่ได้พบกับมิตร ชายหนุ่มชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง ที่ยังคงใช้ชีวิตแบบดั้งเดิม โดยพึ่งพาป่าในการหาอาหาร เช่น ผักป่า ดอกดิน และพลู
ลำธารเป็นเหมือนถนนในบางฤดูกาล ชาวบ้านที่นี่โดยเฉพาะผู้สูงอายุ มักแต่งกายสวยงามด้วยผ้าโพกหัวสีสันสดใส และเครื่องประดับเต็มตัว หมู่บ้านแห่งนี้สะท้อนภาพหมู่บ้านโบราณที่ยังคงวิถีชีวิตแบบเรียบง่าย
ใต้ถุนบ้านของชาวบ้านจะมีอุปกรณ์เลี้ยงไก่ที่ทำจากไม้ไผ่ เรียกว่า 'ซึ' หรือสุ่มไก่ ที่สามารถขังไก่ได้ 7-10 ตัว ไก่เหล่านี้ไม่ได้เลี้ยงไว้แค่ในบ้าน แต่ยังถูกนำไปเลี้ยงที่ไร่เพื่อช่วยกินศัตรูพืช ซึ่งแสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาที่ไม่ต้องพึ่งพาสารเคมี
การตำข้าวด้วยครกกระเดื่องยังคงเป็นวิถีดั้งเดิมที่บ้านกอมูเดอ แม้จะมีโรงสีขนาดเล็ก แต่การใช้แรงกายก็ยังคงคุณค่าที่แตกต่าง นอกจากนี้ บ้านกอมูเดอยังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าและลำน้ำ
ชัย เพื่อนของมิตร พาทีมงานเข้าป่าเพื่อหา 'ดอกดิน' ซึ่งเป็นผักพิเศษที่ขึ้นจากดินและกินได้เพียงปีละครั้งในฤดูฝน ดอกดินมีหลายลักษณะ ทั้งสีขาวอมเหลืองตอนเป็นต้นอ่อน และสีแดงเมื่อดอกร่วง ชาวบ้านเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับธรรมชาติและนำดอกดินมาปรุงเป็นอาหาร เช่น แกงหรือต้มกินกับน้ำพริก
ชัยยังพาทุกคนไปเก็บพลูที่ปลูกไว้ในป่า ซึ่งต้องเดินเท้าประมาณ 4 กิโลเมตร พลูที่นี่อาศัยต้นไม้ใหญ่ในการเติบโต โดยมีน้ำตกเล็กๆ เป็นแหล่งน้ำและอากาศที่ชื้น ทำให้ใบพลูมีขนาดใหญ่และสวยงาม ชาวบ้านจะปลูกพลูในหน้าฝนและเก็บในหน้าร้อน การปีนขึ้นไปเก็บพลูนั้นต้องใช้ความชำนาญสูงและปราศจากอุปกรณ์ป้องกัน
ชาวบ้านส่วนใหญ่นิยมกินพลูที่ต้มแล้ว ซึ่งสามารถเก็บไว้ได้นานกว่าพลูสด และยังขายพลูต้มสำหรับเคี้ยวหมากกับปูนขาวอีกด้วย การปลูกพลูขายเป็นหนึ่งในรายได้หลักของชาวบ้าน ที่สามารถพึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่โดยไม่ต้องลงทุนมากนัก
วิถีชีวิตที่เรียบง่าย พึ่งพาธรรมชาติ และภูมิปัญญาที่สืบทอดมาอย่างยาวนานของชาวบ้านกอมูเดอ สร้างความประทับใจให้กับทีมงานเป็นอย่างมาก แสดงให้เห็นถึงความผูกพันกับการดำเนินชีวิตที่ไม่ต้องพึ่งพาวัตถุมากนัก