Summary
Highlights
Ang switching ay ang proseso ng pagpasa ng mga packets mula sa isang port patungo sa port na patungo sa destinasyon. Tinatawag na 'ingress' ang data na pumapasok sa port at 'egress' naman kapag lumalabas ito. Ang switching ay nahahati sa dalawang kategorya: connectionless at connection-oriented.
Sa connectionless switching, ang data ay ipinapasa batay sa forwarding tables nang walang kinakailangang handshaking o acknowledgements. Ito ay ginagamit para sa mabilis na pagpapasa ng data.
Kabaligtaran ng connectionless, ang connection-oriented switching ay nangangailangan ng pre-established circuit sa pagitan ng mga endpoints bago maipasa ang data. Sa circuit switching, isang dedikadong daan para sa komunikasyon ang nililikha. Ang mga aplikasyon na gumagamit nito ay dumadaan sa tatlong yugto: pagtatatag ng circuit, paglilipat ng data, at pagdiskonekta ng circuit. Ang mga telepono ay isang halimbawa ng circuit switching.
Ang message switching ay nasa pagitan ng circuit switching at packet switching. Sa pamamaraang ito, ang buong mensahe ay itinuturing na isang yunit ng data. Tinatanggap at binubuffer muna ng switch ang buong mensahe hanggang sa magkaroon ng sapat na resources upang maipasa ito. Ito ay naging alternatibo sa circuit switching ngunit may mga disadvantage tulad ng pangangailangan ng malaking storage at pagiging mabagal, kaya't pinalitan ito ng packet switching.
Ang packet switching ay binuo dahil sa mga limitasyon ng message switching. Dito, ang mensahe ay hinahati sa mas maliliit na bahagi na tinatawag na 'packets'. Ang impormasyon sa switching ay idinadagdag sa header ng bawat packet at ipinapasa nang hiwalay. Mas madali para sa mga intermediate devices na mag-imbak ng maliliit na packets. Ang internet ay gumagamit ng packet switching na nagbibigay-daan sa pagpili ng data streams batay sa priyoridad para sa mas mahusay na kalidad ng serbisyo.