Summary
Highlights
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ နှစ်နိုင်ငံကြားက သဘောတရားရေးရာပဋိပက္ခတစ်ခုဖြစ်တဲ့ စစ်အေးတိုက်ပွဲကြီး စတင်ခဲ့ပါတယ်။
စစ်အေးတိုက်ပွဲကို အရှိန်တက်လာစေခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရင်းတွေကတော့ အီရန်ကနေ ဆိုဗီယက်တပ်ဖွဲ့တွေ မရုပ်သိမ်းတာနဲ့ တူရကီရေလက်ကြား(Turkish Straits) ကို ဆိုဗီယက်က ထိန်းချုပ်ခိုင်းတာတို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘာလင်ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ ဘာလင်လေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးစနစ်စတင်ခြင်းနဲ့ နေတိုး (မြောက်အတ္တလန္တိတ်စာချုပ်အဖွဲ့) ကို ဖွဲ့စည်းခြင်းတို့က စစ်အေးတိုက်ပွဲကို အရှိန်မြင့်တင်ခဲ့ပါတယ်။
CIA ကို ဖွဲ့စည်းခြင်းနဲ့ တရုတ်၊ ဗီယက်နမ်နဲ့ကိုရီးယားစစ်ပွဲတို့လို အာရှမှာရှိတဲ့ ပဋိပက္ခတွေက စစ်အေးတိုက်ပွဲကို ကမ္ဘာ့အဆင့်ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့ပါတယ်။
တော်လှန်ရေးတပ်တွေက ကျူးဘားကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ နီကီတာ ခရူးရှော့က ဘာလင်တံတိုင်းကို တည်ဆောက်ဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့ပါတယ်။
ကျူးဘားဒုံးကျည်အရေးအခင်းကြောင့် နျူကလီးယားစစ်ပွဲဖြစ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေးမှာ သိသိသာသာအပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပါတယ်။
ဗီယက်နမ်စစ်ပွဲကတော့ အမေရိကန်ရဲ့ ထိန်းချုပ်ရေးမူဝါဒကို ကျဆုံးခဲ့ပြီး အမေရိကန်ပြည်သူတွေရဲ့အပေါ်မှာပါ ဆိုးကျိုးတွေ သက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။
ခရူးရှော့ကို ရာထူးကနေဖြုတ်ချပြီးနောက်မှာတော့ လက်နက်ထိန်းချုပ်ရေးနဲ့ ပဋိပက္ခတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ နှစ်ဖက်စလုံးက ကြိုးစားလာတဲ့အတွက် အပစ်အခတ်ရပ်စဲစဲကာလကို ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။
ရော်နယ် ရေဂင်ရဲ့ 'ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်ခြင်း' မူဝါဒအပြင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံအတွင်းပိုင်းက ပြဿနာတွေကလည်း စစ်အေးတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်စေခဲ့ပါတယ်။