Summary
Highlights
Ang American Revolution ay nagsimula pagkakatapos ng Seven Years' War noong 1763, nang magpataw ang British ng mga buwis sa mga kolonya upang bayaran ang kanilang utang sa giyera. Ang Stamp Act ay sinalubong ng protesta dahil sa kakulangan ng direktang representasyon ng mga kolonya sa parliyamentaryo ng Britanya. Nagpatuloy ang mga tensyon sa pagpapataw ng Townshend Acts at mga insidente tulad ng Boston Massacre at Boston Tea Party, na nagtulak sa mga kolonya na mas magkaisa.
Nagprotesta ang mga kolonista sa pamamagitan ng pag-boycott ng British goods, na ipinatupad ng Committees of Correspondence. Ang mga komiteng ito ay nagsilbing parang anino ng gobyerno, nagpapakalat ng impormasyon, nagpapatupad ng mga patakaran, at kalaunan ay nagtatatag ng Unang Continental Congress. Ang Declaration of Independence, na isinulat ni Thomas Jefferson, ay ang pinakakilalang nagawa ng Kongreso.
Sa kabila ng mga pahayag ng kalayaan, halos 20% ng mga kolonista ang nanatiling tapat sa Britanya, kasama na ang maraming alipin na iniaalok ng kalayaan kapalit ng tulong. Ang Britanya pa nga ay nagbigay ng kalayaan sa mga alipin bago pa man ang Amerika, na nagpapaisip kung sino ang tunay na nakinabang sa rebolusyon. Mahalagang tandaan na ang digmaan para sa kalayaan at ang American Revolution ay magkaiba, at ang tunay na rebolusyon ay ang ideya ng pagpapalit ng monarkiya ng isang walang hari, na radikal noon.
Ang mga ideya ng Enlightenment, partikular ang kalayaan, ay nakaimpluwensya sa rebolusyon. Gayunpaman, ang mga tunay na kinalabasan, bukod sa pagkawala ng hari, ay hindi ganap na rebolusyonaryo. Halimbawa, ang Articles of Confederation ay hindi nagbigay ng kapangyarihan sa gobyerno na magpataw ng buwis, na nagpapanatili sa kapangyarihan ng may-ari ng lupa. Ang mga lumagda sa Deklarasyon ng Kalayaan ay karamihan sa mga may-ari ng ari-arian, at hindi nagbago ang kanilang posisyon pagkatapos ng rebolusyon.
Isa sa mga pinaka-kontrobersyal na bahagi ng Deklarasyon ng Kalayaan ay ang pahayag na "lahat ng tao ay nilikha na pantay," gayong ang 30% ng populasyon ay alipin at hindi maituturing na pantay. Ang mga kababaihan at walang ari-arian na puting lalaki ay hindi rin makaboto, na nangangahulugang 10-15% lamang ng populasyon ang may tinig sa pamahalaan. Ang Enlightenment ay nagbigay-diin sa kakayanang umunawa sa mundo sa pamamagitan ng rason, at ang mga radikal na kaisipan nito ay kinuwestyon pa ang pangangailangan ng Diyos.
Bagama't hindi binago ng pamahalaan ang mga pribilehiyo o panlipunang kaayusan, nagkaroon ito ng mahahalagang pagbabago. Tiniyak ng Amerika na walang pormal na nobility, at kinilala ang pantay na karapatan ng mga anak na babae at mga balo sa pagmamana ng ari-arian. Ang pinakamalaking pagbabago ay ang pagtingin ng mga Amerikano sa isa't isa bilang pantay. Ang mga ideya ng American Revolution sa ari-arian, pagkakapantay-pantay, at representasyon ay mahalaga pa rin sa pandaigdigang diskurso sa pulitika. Ipinapaalala rin nito na ang mga rebolusyonaryong ideya ay mahirap matupad, at ang mga taong nagpapatupad nito ay hindi perpekto.