Summary
Highlights
Ang likas kayang pag-unlad ay isang prinsipyo na naglalayong makamit ang kaunlarang pantao habang pinapanatili ang kakayahan ng kalikasan na magbigay ng likas na yaman at ecosystem services. Pinagtibay ito ng United Nations noong 2015 bilang panawagan para sa ikabubuti ng sangkatauhan. Kabilang ang Pilipinas sa mga bansang nagsisikap makamit ang mga layuning ito.
May 17 SDG na naglalayong wakasan ang kahirapan, protektahan ang mundo, at tiyakin ang kapayapaan at kasaganaan para sa lahat pagsapit ng 2030. Kabilang dito ang walang kahirapan, walang nagugutom, mabuting kalusugan at maayos na pamumuhay, dekalidad na edukasyon, pagkakapantay-pantay ng kasarian, malinis na tubig at sanitasyon, abot-kaya at malinis na enerhiya, desenteng trabaho at maunlad na ekonomiya, industriya, inobasyon at imprastraktura, bawasan ang hindi pagkakapantay-pantay, mga lungsod at pamayanang tuloy ang pag-unlad, responsableng pagkonsumo at produksyon, aksyong pangklima, buhay at yamang dagat, buhay at yamang lupa, kapayapaan, katarungan at matatag na mga institusyon, at pagtutulungan para sa mga adhikain.
Ang likas kayang pag-unlad ay mahalaga upang matiyak na ang pag-unlad ng kasalukuyang henerasyon ay hindi makakasira sa kakayahan ng susunod na henerasyon na matugunan ang kanilang mga pangangailangan. Ito ay nakatuon sa pagkakaroon ng balanse sa pagitan ng kalikasan, ekonomiya, at lipunan.
Ang mga pangunahing kahalagahan ng likas kayang pag-unlad ay ang pangangalaga sa kapaligiran upang mapanatili ang likas na yaman, pagpapanatili ng ekonomiya sa pamamagitan ng paglikha ng matagalang kabuhayan, pagpapabuti ng kalidad ng buhay sa pamamagitan ng edukasyon, kalusugan, at kabuhayan, pagpigil sa krisis sa kapaligiran tulad ng pagbaha at pagbabago ng klima, at pagpapanatili ng balanse sa lipunan upang maiwasan ang agwat ng mayaman at mahirap. Mahalaga ito para sa isang matatag na lipunan at ekonomiya habang pinangangalagaan ang kalikasan para sa lahat ng henerasyon.